Op het programma stonden twee symfonieën, een hoornconcert en Divertimento in Es. Onder leiding van concertmeester Henk Rubingh, sinds 1984 verbonden aan het Koninklijk Concertgebouworkest en sinds vier jaar concertmeester van dit Kamerorkest, leek de uitvoering bijna vanzelf te gaan. Een lichte beweging van zijn kant was voldoende voor een perfect samenspel van de ervaren musici. 'Dit spel is van zo'n hoog niveau, dat je het na een half uur al normaal gaat vinden dat het zo klinkt. Maar dat is natuurlijk niet zo, hier zijn topmusici aan het werk', merkte Piet Brummer, directeur van de muziekschool, na afloop dan ook terecht op.

Het concert begon met de Symfonie nr. 22 in Es. Het manuscript voor deze symfonie kreeg de naam De Filosoof, maar deze is zeker niet door Haydn zelf bedacht. De Filosoof is eigenlijk alleen maar toepasselijk voor het eerste deel, want naarmate het stuk vordert, verandert de ernstige toon in een luchtige vrolijkheid. In het daarop volgende Hoornconcert nr 2 in D schitterde Jasper de Waal als solist. Van der Waal is vanaf augustus solohoornist bij het Koninklijk Concertgebouworkest.

Na het minder bekende Divertimento in Es direct na de pauze, eindigde het orkest met de Symfonie nr. 44 in E, de zogenaamde rouwsymfonie. De symfonie kreeg deze bijnaam omdat Haydn wilde dat het langzame deel ervan op zijn begrafenis werd gespeeld. Nadat de laatste tonen waren verstomd en het publiek de musici beloonde met een enthousiast applaus, kwam er een verrassende toegift van een deel uit Mozarts Symfonie nr 29 in A majeur.

Is een uitvoering van dit kamerorkest in het Concertgebouw al een beleving op zich, de intimiteit van een optreden in deze kerk maakt zo'n optreden helemaal bijzonder. Als de overige concerten in dit jubileumjaar hetzelfde niveau hebben, dan kan de Stichting Cornelis de Vlaming terugkijken op een geslaagde 25ste verjaardag.